17-02-2019

De kweek is in volle gang en verloopt nog steeds zeer goed. In nagenoeg alle nesten liggen 2 jongen en die groeien als kool. Als je buiten de hokken loopt en je hoort niks piepen dan zit het goed, de hele dag piepende en schooiende jongen is vaak geen goed teken. Bij de kwekers wordt om de 3-4 dagen het voer aangevuld (voersilo’s) en het water ververst, dus vroeg in de ochtend zijn de jongen al weer gevoerd en liggen ze rustig in het nest, de kwekers kunnen de gehele dag eten en drinken en zullen dus niet de jongen vol water gooien met als gevolg natte mest rond de nesten. Beetje pikkoek en vooral grit en roodsteen erbij en dat is alles. Verleden jaar deed ik nog wel eens look in de waterbakken zodat ik nog minder vaak naar de hokken kon (van “vies” water drinken ze immers minder), maar dat beviel mij niet geweldig meer en zoals met heel veel bijproducten zag ik geen verschil. Met het geweldige weer is de verleiding groot om de oude duiven weer eens los te gooien die omwille van de roofvogel de gehele winter binnen zijn gebleven, wij kunnen wat dat betreft onze “zenuwen” goed beheersen en laten ons nog niet gek maken en houden de oude duiven nog binnen.

03-02-2019

Er zijn van die jaren dat de kweek wel eens wat gemakkelijker gaat dan anders, 2019 is zo’n jaar. De voorbode was al goed, alles vlot op de bak en tot op heden geen vechtpartijen, de eieren waren op een enkeling na gelijktijdig en op moment van schrijven liggen bijna overal papjongen. Op de kweekhokken komen we maar 2x per week en als alles dan zo goed op de rit zit is de verzorging binnen een uur gepiept, als het zo door gaat teken ik er voor. Bijna alles is weer om gekoppeld en met het samen zetten starten we met goed x goed en verder geen theorieën, wel zetten we niet 2 kleine of 2 grote duiven op elkaar om zeg maar wat te compenseren. Voor zover je er greep op hebt dan, want net als ieder ander probeer je wat houvast te zoeken in hoe een goede duif er uit zo behoren te zien (vanaf de buitenkant dus). Dat praktijk en theorie dan vaak mijlenver uit elkaar liggen is vaker regel dan uitzondering, ik kan handenvol voorbeelden noemen, maar om er eens 1 van vandaag onder de loep te nemen kan ik dan toch niet laten. Vandaag wordt de 1e internationaal Barcelona 2018 geveild op PIPA. Deze Barcelona was een zeer zware vlucht met zeer warm weer en windje tegen, de winnaar deed het in 952 mm minuut, kun je nagaan aan welke snelheden de rest van het peloton komt, 900 mm was nog zeer vroeg. Een duif die onder deze omstandigheden in staat is te zegevieren moet een speciale zijn. Wanneer ik deze duif dan bekijk op uiterlijke kenmerken dan kom ik niet verder dan een duif die in staat kon zijn een waaivlucht te winnen van een 100 km, dit verdient m.i. uitleg. Opvallend is dat deze duif niet in de hand is te houden, je moet hem met 3 handen vasthouden om überhaupt zijn ringnummer te lezen, deed mij denken aan die sprinters van Heremans, die waren ook niet vast te houden, duiven die lang in de korf zitten en dan vanaf Barca naar huis vliegen zouden voor je gevoel rustig moeten zijn. Dan de keuring, alles wat we graag zien heeft deze duif juist niet, de winnaar heeft geen gesloten stuiten, een middelmatige rug en geen superzachte pluimen. Ook laat onderstaande foto zien dat de duif nou niet bepaald de ideale vleugel heeft, de broekpennen zijn langer dan de slag, de laatste 4 pennen zijn te kort en zonder ventilatie, er zijn kippen die mooiere wieken hebben. U snapt dat ik altijd een beetje sceptisch ben wanneer iemand een duif binnenste buiten keert en dan een oordeel velt, hoe langer ik duiven heb hoe minder ik er van snap, zou eigenlijk andersom moeten zijn…

Tsja , eea zaait alleen maar twijfel, toch mag hij naar een ander hok vertrekken voor een slordige 270.000 eurie in de BTW

13-01-2019

Voor onze afdeling 10 zijn het in deze periode spannende tijden geweest, het opstappen van een aantal bestuursleden is nooit fijn, temeer voor deze functies geen handenvol kandidaten beschikbaar zijn. Reden voor het opstappen was voor deze heren dat ze niet konden meegaan in de landelijke gekozen lijn die voortvloeit uit ‘GPS 2021’ en ze wilden geen verantwoordelijkheid dragen voor de organisatorische en financiële implicaties behorende bij het landelijke vliegprogramma. Het verdient respect en acceptatie dat ze dit besluit hebben genomen en tijdig kenbaar hebben gemaakt om de weg voor nieuwe mensen vrij te maken. Het (gedeeltelijke) oude bestuur verdient een dikke pluim voor wat ze gedaan hebben voor de afdeling 10 en worden bedankt voor al hun inzet. Gelukkig is er een positief en enthousiast team mensen opgestaan om de bestuursfuncties en commissies op te pakken onder het voorzitterschap van Rene Dalmolen die wij langs deze weg heel veel succes wensen, ik heb er veel vertrouwen in dat dit goed gaat komen.

Ook is inmiddels ons voorlopige vliegprogramma bekend geworden, dit laat ook zien dat het generaal kampioenschap niet meer van deze tijd is en dat je (zeker met een beperkte kolonie en weinig tijd) je beter kunt specialiseren op bepaalde onderdelen. Wij zien het ook niet als een verplicht vliegprogramma, maar meer als een vervoersprogramma waar veel vluchten op staan waar je zelf de keus maakt welke vluchten je gaat spelen uit dit ruime aanbod. Aangezien wij alles willen spelen tot een 500 km kunnen we met dit programma goed uit de voeten, vluchten genoeg. Wat een beetje jammer is van het landelijke programma is dat de jonge duivenvluchten te vroeg beginnen, ook daar is wel een mouw aan te passen door de jongen nu gewoon op de 7 natourvluchten te spelen. Indien je wel op 14 juni de eerste africhting van de jongen mee gaat doen ben je bijna verplicht om aan winterkweek te doen, voor de steeds grotere groep mensen die last heeft en gaat krijgen van roofvogels is dit geen optie, dus wordt deze groep een beetje buitenspel gezet. Indien je net als ons de duiven koppelt in januari dan betekend dit dat de jonge duiven zo rond begin, eind april een beetje buiten komen, al helemaal als je rond de klok van 5 thuis bent van je werk krijg je zo tegen begin april maar amper de klok rond met het uitlaten van de oude duiven om die een beetje fatsoenlijk in het ritme te krijgen voor de 1e vitessevlucht. De dagen zijn dan nog kort en met verduisteren van de jongen blijft er dan geen tijd over, vervolgens heb je dan plm. 5 weken over om de jongen aan huis rond te laten fladderen en dan mogen ze de korf in voor de eerste lapvluchtjes eind mei, dan zijn er nog 2 weken tot aan de eerste africhting van de afdeling, niet te doen dus. Er zal dus een beperkt groepje specialisten straks lekker vroeg met de jongen aan de gang kunnen gaan en het overgrote deel zal dan de jongen op de natour wegwijs maken. Deze natour start op 03-08, net als in 2017, weet u nog? Het jaar dat we met z’n allen de meeste jongen over hielden aan het eind van de rit volgens de harde cijfers. Voorts hadden we een pilot in het verschiet om de vitesse dit jaar uit puur oostelijke richting te vliegen, Duitsland in dus, blijkbaar vergeten mensen heel snel en is dit gelukkig eerst even van de baan aangezien we ook Landelijk een beetje in de vlieglijn moeten denken om competitievervalsing uit te sluiten. Back in the days met de vogelpest waren we genoodzaakt om uit te wijken naar Duitsland, dit waren klote vluchten die alleen maar goede duiven hebben gekost. Ik herinner mij de vlucht van Willem de Bruijn nog, die wel 1e en 2e NPO won, maar al zijn toppers verspeelde op zo’n vlucht uit Duitsland. Ook hier moet de liefhebber zelf de keus maken en in een situatie als deze zouden wij dus ook geen veer in de korf drukken, ja wellicht de jokers aangezien je die toch voorop krijgt, de duiven van heden ten dage zijn jaren lang geselecteerd onder bepaalde vaste omstandigheden en als je dan variabelen aan gaat brengen worden de kaarten geschud en kun je weer jaren uittrekken om een goed hok op te bouwen die voldoen aan de nieuwe richtlijnen, niet handig dus.

In deze tijd is het weer oppassen met ongedierte in en rond de hokken. Onze hokken zijn zo goed en kwaad het kan marterproof, maar een zeer goed hulpmiddel is de marter –free mobile, een kastje die een vel piepend geluid maakt om deze jongens op afstand te houden (zie foto). Ook muizen en ratten dienen geweerd te worden, tip in deze is, mochten ze geen bek op het gif zetten (gekleurde granen) deze met poedersuiker te bestrooien en weldra zullen ze het tot zich nemen en nee tot op heden is er nog geen muis geweest die aan heeft gebeld om een oliebol te vragen, dus het blijkt te werken.

1 van de “marterstops”rondom de kweekhokken, hoog en droog in de directe omgeving van het hok, alle middelen worden dus aangegrepen.

03-01-2019

Inmiddels zijn de kweekduiven een aantal dagen geleden weer samen gezet. opvallend is dat het dit jaar wel zeer voorspoedig gaat, bijna alles is weer omgekoppeld en na 2 dagen weten bijna alle duiven hun bak alweer. Aan de details kun je vaak zien of je een voortvarende kweek gaat beleven, weinig mest in de bakken na langere opsluiting, geen duivinnen die verfromfraaid zijn en dus snelle gewenning aan de nieuwe bakken verraad dat ze goed en gezond zijn, nu is het nog een kwestie van een beetje geluk dat het DNA goed gaat vallen.

Soms probeer je het geluk een handje te helpen, hier zit een koppel bijeen wat gezamenlijk al goed is voor 15 zuivere 1e prijzen, Roberta, 6e beste vitesse/midfondduif van Nederland volgens PIPA Ranking 2017 (10 vluchten) gekoppeld op een van de beste vitesse duiven van Belgie, de Ace Noyon, zou toch gek moeten lopen dat jongen hieruit geen deuk in een pakje boter zouden vliegen. Ook bij ons dus geen moeilijke ogen of kweektheorien , gewoon de beste duiven op elkaar.

 

26-12-2018

Het loopt al weer snel naar het eind van het jaar 2018, op de hokken is alles nu weer een beetje op orde en op tal. We zijn met de bezem, of beter gezegd met de staalborstel door de kwekers gegaan zodat er voor volgend jaar weer een aantal koppels minder verzorgd hoeft te worden. Alle kwekers die mijns inziens te oud werden zijn verwijderd, maar ook een aantal die nog niet hebben gegeven wat we van hun hadden verwacht. Volgend jaar willen we weer een 4-5 kweekkoppels minder hebben, dus dan gaat het pas echt moeilijk worden welke mogen vertrekken, daar zullen duiven bij zitten die al eens bruikbare en/of goede hebben gegeven. In tegenstelling tot de huidige trend gaan wij het niet in de kwantiteit zoeken, maar in de kwaliteit. Dit hebben we altijd al gedaan, dus wat dat betreft geen nieuws. Ook kijken we al een beetje naar het seizoen 2019, zeker wat het jonge duivenseizoen betreft, nu we hopelijk een landelijk programma krijgen lijkt specialiseren steeds meer een must te worden. Zelf doen we al jaren niet anders door doelbewust alles te spelen tot plm. 500 km, per uitzondering werden er wel eens 1 of 2 duiven op de eendaagse fond gezet (met groot succes overigens) maar door zelf je vluchten te kiezen uit een overvol programma kun je als niet prof speler nog plezier aan je duiven beleven indien je net als ons graag iets wil winnen. Door te specialiseren op het onderdeel wat de interesse heeft is alles nog te besloffen en wordt je hok ook nog eens sterker in de breedte omdat je nu ook automatisch gaat selecteren op het specifieke onderdeel. Een paar jaar terug had je echte jonge duivenspecialisten die alles uit de jongen wisten te halen, dezelfde duiven zag je dan een jaar later als oude niet terug op een uitslag. Over een aantal jaren zullen we dus zien dat dit ook met de vitesse/midfond en fond gaat gebeuren, echte allrounders worden dan schaarser en schaarser. Wat dat betreft is Koopman zijn tijd al weer vooruit en heeft de keus jaren terug al gemaakt om alles boven de 500 km te winnen, op de vitesse en midfond zien ze hem nog wel graag komen, maar zodra de duiven op donderdag in de korf gaan lijkt de uitdraai van zaterdag eerder op een hoklijst dan op een wedvluchtuitslag.

23-11-2018

Uiteraard willen we langs deze weg de bieders en kopers (veiling Duivennet) bedanken voor het vertrouwen in onze duiven en succes wensen met de aankopen. Hopelijk zullen deze duiven een meerwaarde betekenen op hun nieuwe hokken. Voor de liefhebbers die evt. nog interesse hebben in duiven van ons wijs ik u op een veiling die nu loopt op Redstar euro in Engeland. Wie weet zit er 1 tussen die uw interesse heeft, er worden 3 jongen verkocht uit the Hunter,1 uit Black Wonder, maar ook weer een zus uit Precious (een van de beste jonge duiven van Nederland 2018 bij Elzinga Harkema). De duiven zitten tot na de verkoop nog gewoon bij ons en kunnen dus ook hier in Nederland afgehaald worden. wellicht nog een buitenkansje, eea is te volgen op de volgende site.

https://www.redstareuro.co.uk/en/for-sale/current-auctions?task=listItems

 

01-11-2018

Vanaf 8 november zal onze verkoop weer plaats vinden op www.duiven.net. Een bovengemiddelde kwalitatieve ploeg jongen (30 stuks) uit onze beste kwekers zullen hier worden verkocht via een internet veiling. Uit alle topduiven zullen jongen worden aangeboden zoals the Hunter, de Hulk, Marcella, Robin, de Kopman, Black Wonder, vader en moeder super 12-219 vd Brande, de Koekoek, Blauwe Leo, zoon/dochter Diamant vd Brande, Carl, volle zus Precious (kld Super Rossie Embregt-Teunis/Elzinga/Jager), Precious werd 8e beste jonge duif van Nederland en 6e beste jong PIPA rankings etc,etc. de jongen zullen aan het eind van het jaar op een enkeling na volledig door de rui zijn en kunnen allemaal vanaf volgend jaar worden ingezet voor de kweek. Neem eens een kijkje en wellicht zit er iets van uw gading bij.

08-10-2018

Inmiddels is het nu echt einde seizoen, qua weersomstandigheden kun je nog prima concoursen eind september begin oktober blijkt maar weer. De jaargetijden zijn de laatste 10 jaar ook dusdanig veranderd dat je in deze tijd nog prima vluchten kunt organiseren, alleen de duivensport kon dit “tempo” niet bijhouden en start nog altijd met de eerste vlucht in de sneeuw en nachtvorst zo rond eind maart. Ach, ja waarom zou je meegaan met de tijd, liefhebbers zat toch? De rui is in deze tijd de grootste vijand, deze laat zich door verduisteren, bijlichten en op nest spelen wel bijsturen, maar momenteel is het toch lastig om alles nog in de pluimen te houden, dus wat dat betreft zijn we blij dat het er voor dit jaar weer op zit. 2018 gaat voor ons in de boeken als op zijn minst, merkwaardig, de start was dusdanig bar en boos dat we serieus er over dachten om er mee te stoppen. De roofvogels hebben maandenlang duiven gepakt, soms 3 binnen 5 kwartier en om dan de motivatie te vinden om door te gaan viel niet mee. Vooral eind maart wanneer je eigenlijk de dag niet eens rond kan draaien met uitlaten e.d. sta je al met 2-0 achter, daarnaast nog een jong gezin en een volle werkweek werkt er aan bij dat je eigenlijk geen tijd hebt om op redelijk niveau mee te doen. De weinige vrije tijd die je dan in je hobby stopt moet zich dubbel en dwars uitbetalen anders is dit geen jaren vol te houden aangezien de gang naar het hok een plezierige moet zijn en geen struggle. We hadden ook ons breekpunt, zelfs voor we überhaupt aan het vluchtseizoen waren begonnen, het aantal duiven dat werd gepakt was abnormaal hoog en als ik zo terug kijk zou ik niet eens weten hoeveel duiven er dit jaar al met al gesnapt zijn, ik denk dat het boven de 50 stuks is en dan houdt ik laag aan. Ondanks dat we met een onbedoeld uitgedunde en gestreste ploeg aan de start kwamen pakten de duiven het dit jaar wederom voortreffelijk op, In ons rayon (4) bleken er geen hokken te zijn die ze beter hadden tot 500 km en zelfs vanaf 600/700 km onder zware omstandigheden werd er gewonnen. Ik vraag me wel eens af waar onze duiven tot in staat zouden zijn als ze op een hok zitten waar volop tijd is, geen storende factoren zoals roofvogels, plus een betere ligging meer centraal in de afdeling (in Blijham komt op zaterdag geen veer over, logisch in een dorp waar 1 liefhebber speelt) en je dus in alle rust de duiven kunt voorbereiden en spelen. Er fladderen nu nog een paar piepers om de deur die dus zoals gezegd dit voorjaar de buffer gaan vormen voor de basis ploeg en dus allemaal slachtoffer gaan worden. We hopen maar dat we 2019 beter mogen starten dan het afgelopen jaar het geval was, dat mag duidelijk zijn.

Onze beste kweekduivin, hier worden we dan wel weer vrolijk van, wat een lijst (prestaties alleen van eigen hok) en dat voor een duif waarvan pas in 2016 de eerste jongen werden gehouden voor eigen gebruik. helaas is de lichting van 2018 niet in beeld, alles voortijdig van het hok gesnapt door onze trouwste supporters…..

01-10-2018

2e tegen 4215 duiven

De laatste vlucht werd wederom een fraaie, bijna windstil en goed duivenweer en net zoals de laatste weken weer vroege duiven. Het wil maar niet lukken om de eerste van de afdeling te pakken aangezien we deze keer als 2e strandden. De duivinnen werden zaterdag op 1 na thuis gelaten en de 3 beste oude doffers moesten het de laatste vlucht doen. Ze deden het met verve en eindigden als 2e,45e en 48e tegen 4215 duiven. De laatste vlucht werd voor ons beste duivin (5e asduif Afdeling 2018) bijna fataal, onderweg zal ze door een roofvogel geschampt zijn (of door de draden) en viel gewond voor het hok. De verwondingen lijken mee te vallen en waarschijnlijk zal ze zonder problemen volgend jaar wel weer op scherp staan. De jonge duiven die nu onder deze beste koppels liggen zullen dit voorjaar dienen als buffer rond de uitgedunde kolonie om als eerste slachtoffer te worden van de rovers. Deze winter zal er zo bij zo een plan van aanpak gemaakt moeten worden om dit probleem meer beheersbaar te maken, zo’n seizoen als 2018 willen we in dat opzicht niet weer beleven.

De doffer die als eerste aantikte, stamboom laat niks te wensen over. We zetten bijna nooit dezelfde koppels op elkaar ongeacht of er goede of slechte uit komen om zoveel mogelijk combinaties te proberen. In principe koppelen we elk jaar om maar zit er toch sterk aan te denken om de Kopman volgend jaar toch maar weer op Marcella te zetten. 3 gekweekt en 3 toppers, helaas is alleen de 829 nog aanwezig.

Uitslag Club : tegen 88 duiven : 1,2,3,4,5,6,7,9,10,13,14 etc…14/22

Uitslag Rayon: tegen 1236 duiven : 1,25,27,28,29,30,41,86,95 etc… 14/22

24-09-2018

2e Kampioen natour onaangewezen Rayon 4 en 2e en 3e duifkampioen natour Rayon 4.

Maximaal resultaat behaald met minimale inzet, dat is wel eens anders geweest. We zijn de natour totaal onvoorbereid begonnen met 5 superduivinnen en het restant van onze verdampte ploeg  jongen, dat waren nog 26 van de bijna 100! De eerste vlucht speelden we zonder ook maar 1x af te richten 31 stuks en hadden we 1 minder gedaan dan waren we 1e natourkampioen van ons rayon geworden (6 puntjes te kort), maar u begrijpt dat we de vrijdagavond voor die 1e vlucht niet echt met kampioenschappen bezig waren. We hebben de hele natour de jongen tot aan de enkels in het voer gezet om ze maar thuis te krijgen, de 5 oude duivinnen zouden voor een dagzege kunnen gaan en na 2 vluchten hebben we zelfs nog 3 goede doffers ingepast (ook onvoorbereid). Deze 3 doffers vlogen zaterdag 10e, 14e en 16e tegen 6695 duiven, zo simpel kan het soms zijn dus. De duiven kwamen gewoon 1x per dag los (zoals altijd) en door de week werd er ook niet 1 km gereden, dat het dus ook op deze manier kan blijkt wel uit het feit dat tegen de tijd er 8 van de 27 duiven thuis waren in Blijham, er in de rest van de Afdeling nog maar 5 liefhebbers ook 1 of meerdere duiven hadden gezien. Dat vele rijden tussen de vluchten door hebben we nog nooit gedaan, wanneer je hier aan begint moet je dat altijd blijven doen omdat je daar op een gegeven moment op selecteert en dat gaan we ons zelf niet aan doen. Er rest nog 1 vlucht (telt niet voor de afdelingskampioenschappen) en dan zit het seizoen erop. We hopen dat 1 van die 3 doffers nog voor een stunt gaat zorgen en dan kan het mes erdoor. De selectie blijft zelfs met dit armoedig aantal duiven even hard en kunnen we dit jaar met 2 zakjes voer de winter door.

Wellicht aankomende zaterdag nog een verassing van een van de junioren zoals afgelopen 2 weken, bovenstaande duif weet in ieder geval hoe het moet met een 4e en 5e in de Afdeling.

Uitslag : tegen 6695 duiven : 4,10,12,13,14,15,16,17,45… etc  18/27.